StudentTalks: Andrea de Vries heeft onderzoek gedaan naar intersectorale samenwerking bij de Gezonde Stad

LGRO_ugla_10

27 sep StudentTalks: Andrea de Vries heeft onderzoek gedaan naar intersectorale samenwerking bij de Gezonde Stad

De Gezonde Stad

Het vakgebied ruimtelijke planning heeft een belangrijke invloed gehad op de gezondheid van mensen in steden. Vanaf de 19e eeuw werden er plannen gemaakt om de ongezonde leefomstandigheden in steden tegen te gaan. Zorgen over de volksgezondheid leidden tot ruimtelijke planning met een focus op gezondheid (Bournet & Takahashi, 2005). Zo werden er bijvoorbeeld waterleidingsystemen aangelegd en werden er parken en recreatieplekken gecreëerd (Perdue, 2005). Hoewel deze connectie tussen gezondheid en ruimtelijke planning lange tijd minder zichtbaar is geweest, is er de laatste jaren opnieuw aandacht voor de ontwikkeling van gezonde steden met gezonde inwoners. Met ruimtelijke planning kunnen projecten opgezet worden die de volksgezondheid verbeteren, bijvoorbeeld door de woningkwaliteit te verhogen of het voorzieningenaanbod te verbeteren. Dit betekent dat de vakgebieden van ruimtelijke planning en gezondheid samen moeten komen, en dat blijkt nog best moeilijk te gaan. Ruimtelijke planners en professionals in de gezondheidssector hebben soms andere doelen en spreken een andere taal.

Onderzoek naar gezondheid en wijkvernieuwing

In mijn afstudeeronderzoek voor de master Socio-Spatial Planning heb ik geprobeerd een beter beeld te krijgen van dit proces van integratie. Ik vroeg me af wat ervoor nodig is om ruimtelijke planners en professionals in de gezondheidssector met elkaar te laten samenwerken en zo bijdragen aan de gezonde stad. Als uitgangspunt voor mijn onderzoek nam ik het Gezondheidsbeleid en de Healthy Ageing Visie van de Gemeente Groningen. Dit beleid vormt de basis voor de vier wijkvernieuwingsprojecten die de komende jaren plaatsvinden in de stad. Ik koos twee wijken uit om als case te gebruiken in mijn onderzoek: de wijken Selwerd en De Indische Buurt/De Hoogte. In beide wijken zijn er ambities om de gezondheid van bewoners te verbeteren, de kwaliteit van de fysieke leefomgeving te verhogen en de sociale kwaliteit te verbeteren. Naast een documentenanalyse heb ik gebruik gemaakt van 13 interviews met stakeholders en experts die betrokken zijn in deze wijkvernieuwingsprojecten. Ik heb interviews gehouden met verschillende organisaties zoals de gemeente Groningen, het WIJ-team, de woningcorporatie, projectontwikkelaars en bewonersorganisaties.

Resultaten

Tijdens mijn onderzoek kwam naar voren dat intersectorale samenwerkingen erg belangrijk zijn voor de integratie tussen gezondheid en ruimtelijke planning. Wanneer professionals uit beide vakgebieden met elkaar gaan samenwerken, bijvoorbeeld op projectbasis, helpt dit om de kennisverschillen tussen hen te overbruggen. Voor stakeholders betrokken in de wijkvernieuwingsprojecten is het belangrijk dat ze elkaar weten te vinden, kennis delen en samenwerken.

Het is ook belangrijk dat gezondheid als een centraal thema wordt gezien en gebruikt. Niet alleen de gemeente, maar ook andere organisaties die betrokken zijn bij de wijkvernieuwing moeten de gezondheidsambities steunen en najagen. In de twee onderzochte wijken in Groningen blijkt dit goed te gaan: diverse partijen zijn gemotiveerd om bij te dragen aan een gezonde wijk.

Belangrijk is ook dat zowel fysieke als sociale aspecten van gezondheid aandacht krijgen. Uit de interviews blijkt dat gezondheidsvraagstukken vaak gerelateerd zijn aan vraagstukken zoals armoede, werkloosheid en sociale betrokkenheid. De ontwikkeling van een gezonde stad vraagt om integratie tussen twee vakgebieden, maar ook integratie tussen fysieke en sociale wijkinterventies.

Een ander resultaat is dat kwantitatieve gegevens over gezondheid en de wijk gebruikt kunnen worden, maar dat tegelijkertijd kwalitatieve informatie nodig is om de data te interpreteren en te gebruiken. Bewoners’ perceptie van de wijk evenals hun bewustzijn van gezondheid zijn belangrijke gegevens. Daarom is de participatie van bewoners een centraal thema. Bewoners weten wat er speelt in de wijk en wat nodig is om de gezondheid te verbeteren. Verder zorgt deze betrokkenheid van bewoners bij de wijkvernieuwing ervoor dat de projecten blijvend zijn, ook wanneer het wijkvernieuwingsprogramma afgelopen is.

Voor de ontwikkeling van een gezonde stad is het verder belangrijk dat gebruik wordt gemaakt van kennis over best practices: interventies die de gezondheid van mensen daadwerkelijk verbeteren. In beide wijken in Groningen wordt veel samengewerkt en kennis gedeeld, maar er is meer kennis nodig over de mogelijkheden om bepaalde gezondheidsaspecten te verbeteren.

Conclusie

De ontwikkeling van de Gezonde Stad Groningen vraagt om een integrale aanpak waarin ruimtelijke planning en gezondheid samengaan. Uit de literatuur bleek dit integratieproces in een beginfase te staan: ook in Groningen proberen organisaties uit te vinden hoe deze integrale aanpak werkt. Er vinden reorganisaties plaats, men zoekt nieuwe manieren om met elkaar samen te werken en er wordt gekeken hoe de grote hoeveelheid aan informatie op een goede manier gebruikt kan worden. Maar de gezondheidsambities zijn hoog en organisaties zijn positief over deze ontwikkelingen. Ik hoop dat mijn onderzoek hier een bijdrage aan kan leveren.

 

Referenties:
– Boarnet, M. G. & Takahashi, L. M. (2005). Bridging the Gap between Urban Health and Urban Planning. In Galea, S. & Vlahov, D. (Red.), Handbook of Urban Health. Populations, Methods, and Practice (pp. 379-402). New York: Springer Science+ Business Media, Inc.
– Perdue, W.C. (2005). Building Healthy Cities. In Galea, S. & Vlahov, D. (Red.), Handbook of Urban Health. Populations, Methods, and Practice (pp. 503-519). New York: Springer Science+ Business Media, Inc.

 

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie

*